weekend

The weekend Grinch.

Laatst noemde mijn vriend mij grappend: ‘The Grinch of the weekend’. En díe opmerking zette mij aan het denken.

Elke week zie je wel weer een aantal van die weekend gerelateerde hashtags, zoals #tgif, voorbijkomen. En terwijl iedereen zich verheugd op het weekend, vind ik dit over het algemeen de twee minst leuke dagen van de week. En vandaag vertel ik je in een persoonlijk verhaal waarom dat zo is.

Zoals ik al in dit artikel vertelde, is maandag mijn favoriete dag van de week. Dat komt A: Omdat ik dan meestal de meeste energie heb en B: Omdat het weekend dan weer voorbij is.

Vroeger:

Al vanaf jongs af aan keek ik altijd al op tegen de weekenden. Ik vond het vroeger namelijk altijd leuker om naar school te gaan, dan om thuis te zijn. Dat had meerdere redenen, waaronder bijvoorbeeld de scheiding van mijn ouders, maar ook de depressiviteit van mijn moeder. Doordat er thuis veel gaande was en er veel spanning heerste, voelde ik mij op school prettiger dan thuis. School was mijn toevluchtsoord geworden, waar ik gek genoeg rust en ontspanning kon vinden.

Tegenwoordig:

Nu ik volwassen ben, vind ik de weekenden nog steeds niet super leuk. Maar nu vanwege hele andere  redenen.

Een van die redenen is vanuit een heel praktisch oogpunt, namelijk het feit dat alle bedrijven en instanties in het weekend gesloten zijn. Zeker toen ik nog een reguliere baan had, vond ik dit super irritant. Zo heb ik best vaak in mijn pauzes moeten bellen met instanties en bedrijven, omdat die in het weekend niet bereikbaar waren. Wat super onhandig is, want in mijn weekenden had ik juìst alle tijd om mijn administratieve zaken te regelen. Maar goed, dat is dus èèn van de redenen waarom ik een weekend minder leuk vind.

Een andere – en mijn voornaamste – reden is dat ik sinds mijn tienerjaren het gevoel heb gekregen dat mijn weekend aan bepaalde ‘sociale maatstaven en verplichtingen’ moet voldoen. Zoals bijvoorbeeld de verplichting om in het weekend altijd maar leuke en sociale activiteiten te moeten ondernemen. Om je weekend vooral zoveel mogelijk vol te plannen met afspraken, feestjes, festivals of wat dan ook. Eerlijk gezegd hebben mijn weekenden er zelden zo uit gezien en tegenwoordig (gelukkig) al helemaal niet meer. Maar door deze sociale verplichting – ik zeg niet dat deze per definitie bestaat, maar zo voelt het persoonlijk voor mij – kreeg ik alleen maar meer het gevoel een buitenbeentje te zijn. Gelukkig heb ik mijzelf in de afgelopen jaren steeds meer kunnen neerleggen bij het feit dat ik niet zo van de weekenden en haar ‘sociale verplichtingen’ houd.

Ik ben gewoon meer het type dat graag thuis op de bank zit, terwijl ik een serie of film bekijk. En begrijp mij niet verkeerd, ik vind het echt wel leuk om met een vriendin af te spreken en ergens een drankje te doen. Maar dat doe ik, omdat ìk dat leuk vind en niet omdat dat volgens de ‘sociale verplichtingen/maatstaven’ zo hoort. Ik spreek net zo graag af met een vriendin, om vervolgens de hele avond gezellig op de bank te hangen en te kletsen.

Mocht jij je – net als ik terwijl ik dit verhaal type – je afvragen wat het moraal van dit artikel is?  Ik denk dat het enige wat ik hoop jou te kunnen meegeven is het volgende: voel je vooral niet verplicht om jouw weekenden volgens de ‘sociale maatstaven’ in te vullen. En blijf vooral datgene doen waar jij je goed bij voelt.  Het is oké om je weekenden in je eentje door te brengen, het is oké om je weekenden op de bank door te brengen en series te bekijken. Of een heel weekend met je neus in een boek te hangen. Er is uiteraard ook niks mis mee als je wel graag gezellig wilt stappen met  vriendinnen. Maar doe dat alleen omdat jíj dat wil en niet zodat je de komende maandag een leuk verhaal kunt vertellen op je werk of school.

We hoeven ons niet allemaal te vormen naar die ‘sociale maatstaven’ of vormen van vermaak. Zolang jij jouw weekend maar invult op een manier die jij prettig vindt. En schijt aan wat de rest van de wereld denkt en/of vindt.

Dus ja, dat. Het is overigens niet zo dat ik altijd een hekel heb aan de weekenden. Er zijn ook genoeg momenten dat ik wel blij ben dat het weekend is, of dat ik mij verheug op het weekend. Alleen wou ik dit verhaal graag delen, omdat ik mij altijd een buitenbeentje heb gevoeld op (o.a.) dit gebied. En ik wou mijn gedachten delen, want wellicht zijn er lezers die zich hier eventueel in kunnen herkennen.


Goed, dat was het voor vandaag. Wat vond je van dit verhaal? Vond je het gek om dit zo te lezen of kun je je wel enigszins vinden in mijn beleving? Let me know, als je dat wilt.

Bedankt voor het lezen!

peggyst

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: