nocturnal animals

Nocturnal Animals | Filmrecensie.

Afgelopen week heb ik de film ‘Nocturnal Animals’ bekeken.

‘Een uiterst intense en unieke film die je vanaf het begin af aan bij de lurven pakt, je aan het einde weer met een smak terug gooit in je bioscoopstoel, terwijl jij je afvraagt wat het nu eigenlijk allemaal te betekenen heeft’.

Het verhaal in het kort:

Nocturnal Animimals is een dramatische thriller welke geregisseerd is door Tom Ford en waarin het onderwerp ‘wraak’ centraal staat. In de film zien we Susan Morrow (Amy Adams) een zeer vermogend kunsthandelaar, welke getrouwd is met zakenman Walker Morrow (Armie Hammer). In het begin van de film is te zien dat het ogenschijnlijke perfecte leven van Susan, alles behalve dat blijkt te zijn. Wanneer haar echtgenoot voor de zoveelste keer op zakenreis gaat, ontvangt Susan een manuscript. Het manuscript blijkt van haar ex-echtgenoot Edward Sheffield (Jake Gyllenhaal) te zijn, waar zij al ruim 19 jaren geen contact meer mee gehad heeft. Susan begint met het lezen van het manuscript. In het manuscript wordt het verhaal verteld van Tony Hastings (ook gespeeld door Jake Gyllenhaal), die samen met zijn vrouw Laura Hastings (Isla Fisher) en zijn dochter India Hastings (Ellie Bamber) op reis gaat. De reis verloopt prima, totdat ze ergens op een snelweg in Texas een groep jongeren tegenkomen. Vanaf hier neem het verhaal een magnetische wending en laat deze pas weer los bij de laatste scène.

De acteurs:

Nocturnal Animals bestaat niet alleen uit een sterrencast, maar ook uit een aantal (voor mij) onbekende acteurs en actrices. Wat betreft alle acteurs/actrices kan ik deze keer zeer kort zijn. Als deze film ergens niet op bekritiseerd kan worden, dan is het wel het acteerwerk van de gekozen cast.

nocturnal animals

Jake Gyllenhaal als ‘Edward Sheffield & Tony Hastings’

Zo weet Jake Gyllenhaal bijvoorbeeld zijn rol machteloze vader zo overtuigend neer te zetten, waardoor ik als kijker zowel medelijden als minachting voor hem kreeg.

nocturnal animals

Amy Adams als ‘Susan Morrow’

Ook Amy Adams weet de geslotenheid en de afstandelijkheid van haar karakter en het ongelukkige leven dat zij leidt, uitstekend over te brengen.

Technisch aspect:

Nocturnal Animals is de tweede film die Tom Ford geregisseerd heeft. Tom Ford kende ik voornamelijk als designer van kleding en zijn extreem dure make-up lijn. Maar deze man blijkt een waar multitalent.

Wat mij met name opviel aan deze film was hoeveel er gebruik werd gemaakt van close-ups. Met name veel scènes, waarin Susan centraal stond, waren ongelofelijk close-up gefilmd. En dit vond ik ontzettend mooi gedaan. Juist door de close-ups kwam de afstandelijkheid van Susan nog sterker over op mij. Ook zorgde het ervoor de dat sfeer van de scènes intiemer overkwamen op mij als kijker. Natuurlijk werden er gedurende de films ook gebruik gemaakt van ‘wijde’ shots, wat een fijne afwisseling bood tussen alle scènes en tijdlijnen. Persoonlijk denk ik dat de manier van filmen goed heeft weten bij te dragen aan de transities tussen tijdlijnen e.d.

Wat mij ook opviel was de donkere sombere sfeer van de film. Desondanks werd de sfeer niet depressief, maar kreeg de film hierdoor eerder een intensere en mysterieuzere uitstraling. Wat ik ook erg knap gedaan vond, want vaak is de scheidslijn tussen een mysterieuze sfeer en simpelweg een depressieve sfeer erg fijn. Wederom knap gedaan dus.

Kritiekpunten:

Over de kritiekpunten heb ik echt even moeten nadenken. Ik denk dat ik het open einde als kritiekpunt kan noemen. Persoonlijk vond ik het open einde, in dit geval, erg passend en goed gedaan. Maar ik kan mij voorstellen dat dit niet iedereen zijn smaak is en sommige mensen liever een duidelijk en gesloten einde hebben in een film. Mocht dat het geval zijn, dan kan het best zijn dat je het einde van de film in ieder geval niet als bevredigend zal kunnen kenmerken. Ook kan het open einde op verschillende manieren worden geïnterpreteerd, waardoor je na de film eigenlijk alleen maar met vragen blijft zitten. Persoonlijk vind ik dat erg leuk, maar daar zal je wel van moeten houden.

Verder komen er drie tijdlijnen voor in de film, namelijk: het heden, het verleden en een fictieve tijdlijn. Alhoewel ik de speling met de tijdlijnen ook erg leuk vond, was het soms wel even schakelen voor mij als kijker, wanneer er opeens weer een overgang naar een nieuwe tijdlijn plaats vond. De verschillende tijdlijnen verlopen namelijk niet in chronologische volgorde. Wederom vond ik dit ook erg passen bij de film, maar ik kan mij voorstellen dat sommige mensen dit nogal verwarrend kunnen vinden tijdens het bekijken van de film.

Extra’s:

  • Duur: 1 uur en 56 minuten.
  • Cijfer IMDb: 8,0

Conclusie:

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen. Ik vond de film ‘Nocturnal Animals’ waanzinnig goed. Nadat ik de trailer had bekeken, had ik verwacht dat het een hele vage en vreemde film zou zijn. Maar gelukkig bleek het tegenovergestelde waar. De film begint zeer sterk en blijft dit niveau gedurende de rest van de film gelukkig ook vast houden. Na ongeveer een uur beginnen de eerste vreemde gebeurtenissen, waardoor de film alleen maar intrigerender en mysterieuzer wordt en geen seconde verveelt.

Ook het acteerwerk van de cast lijkt zo ‘makkelijk’ over te komen, dat je haast vergeet dat ze daarmee bewijzen hoe goed ze eigenlijk zijn in hun vak.

Persoonlijk had ik niet door dat het fictieve karakter in het boek, door Isla Fisher gespeeld werd en niet door Amy Adams. Daar kwam ik pas na de film achter. Wauw, het overkomt mij niet vaak dat ik zoiets over het hoofd zie in een film.

Ook het open einde vond ik zo knap gedaan, omdat het helemaal past bij het type film. In dit geval was het zonde geweest om er een gesloten einde van te maken, want daarmee was waarschijnlijk alle mysterie te niet gedaan. Ik denk dat het einde op 2 verschillende manieren kan worden geïnterpreteerd, maar omdat ik niet teveel wil weggeven van de film laat ik dit vooral aan jou over.

Kortom, van het verhaal, de cast, het beeldwerk, tot aan het einde van de film, (bijna)alles in Nocturnal Animals klopt gewoon. Wat mij betreft absoluut een van de betere films in zijn genre dit jaar, zo niet de beste. Nocturnal Animals heeft bewezen een frisse wind te zijn in al het, soms nogal voorspelbare, Hollywood entertainment spektakel.

Het enige wat wellicht anders had gekund, was de speling met de tijdlijnen. Alhoewel ik dat eigenlijk ook wel tof gedaan vond. Maar dat is het enige minpuntje, waardoor de film geen 5 out of 5 van mij krijgt.

Ik geef deze film nocturnal animals (4,8 v/d 5), omdat het een fantastische film was en ik deze zeker deze nog een keer ga bekijken in de bioscoop.

Bekijk hier de trailer:

Deze film is in Groningen zowel in de Kinepolis als in de Pathe te zien.


En dat was het voor deze keer. Ik hoop dat je de film gaat bekijken, want hij is echt de moeite waard.

Liefs, Peggy.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: