update

Update : ‘Nait soezen, moar doorgoan’.

UPDATE – Terwijl ik zit te chillen op het balkon, de visite nog wel even op zich laat wachten en de eenzaamheid weer begint toe te slaan, besluit ik mij maar weer eens te wenden tot mijn welvertrouwde blog/online dagboek.Mijn laatste update was van dinsdag 14 juli en daarin gaf ik aan dat er de volgende dag een operatie stond gepland.

Een belangrijke operatie, waar veel vanaf hing. Dus ik had gezonde, niet zozeer spanningen, maar wel een gezonde dosis hoop/verwachtingen.

De operatie verliep naar behoren. Ik was als 2e patiënt aan de beurt en werd rond 10:00 uur richting de operatiekamer gereden. De operartie heeft ongeveer vier uren geduurd en of de operatie gelukt is, zal met de tijd moeten blijken. Maar tot dusver ben ik positief verrast. Ik zal in een andere post hier verder op in gaan.

Uiteraard mocht ik na de operatie weer terug naar huis, vanuit het AMC.

Maar helaas lig ik terwijl ik dit typ, weer in het ziekenhuis, in het UMCG in dit geval. En ja, ik was welgeteld 1 dag thuis en ik werd weer met spoed opgenomen in het UMCG.

Helaas kreeg ik vrijdag 17 juli spontaan hoge koorts. Ik begon uit het niets ontzettend veel te trillen, van de kou. Zelfs de wond in mijn nek begon ontzettend te kloppen en ik kon niks meer goed vasthouden, zonder te trillen.

Ik wist niet wat me overkwam, dit had ik nog nooit eerder meegemaakt. Helaas was er niemand thuis en omdat ik niks anders kon verzinnen, besloot ik maar om een hele hete douche te nemen.

Helaas voelde ik me ook steeds zieker en zieker en besloot ik mijn vriend en mijn moeder te bellen.
Er moest iemand naar huis komen, want dit ging niet goed.

Ik heb in de douche van onmacht zitten huilen. Ik was moe, gefrustreerd en blijkbaar ineens super ziek. ‘Waarom moet ik toch overal altijd 2 keer zo hard voor vechten? Waarom kan het niet gewoon een keer makkelijk gaan?’ Ach ja, het zij zo.

Vandaag is het dus maandag 20 juli wanneer ik dit schrijf en lig ik alweer bijna 5 dagen in het ziekenhuis. Aan het infuus, waar 3x daags antibiotica doorheen wordt toegediend.

Ik hoop dat ik snel weer naar huis kan. Maar voor nu nog even ‘nait soezen, moar doorgoan’.

PS: Check vooral ook even onderstaande video, want ik heb alles gevlogd.


Bedankt voor het lezen.

Liefs, Peggy.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: