baalweekend

Mijn baalweekend

Mijn baalweekend:

Rond 12:30 uur belt de pakket bezorger aan. ‘Goedemiddag mevrouw Peggy, alstublieft uw pakketje’. Verheugd pak ik het pakketje aan. ‘Dank u wel! Fijne dag verder’ en ik gooi de deur weer dicht. Ik ren naar mijn bureau, pak de schaar en knip het pakket open. Owh yes, daar is mijn lang verwachte jurk! Ik besluit het jurkje te passen……

Nee toch! Het onding past niet! Aaargghh, ik smijt het jurkje op tafel en begin een tirade – ‘Het is ook altijd hetzelfde bij mij, met mijn te dikke buik en te dikke borsten!’-  tegen mijn vriend. Hij kijkt verdwaasd op van zijn laptop en probeert verwoed een zinnige opmerking te bedenken. ‘Anders bestel je hem toch in een grotere maat?’, oppert hij hoopvol. ‘Tja, dat zal dan maar moeten’, zeg ik.

Wanneer ik niet veel later hoopvol de website afspeur naar hetzelfde jurkje heb ik geluk. Het jurkje is nog in een maatje groter (38) beschikbaar. Maar natuurlijk wel zonder korting, want de black Friday acties zijn voorbij. Really, denk ik bij mezelf. Ga ik echt zoveel geld uitgeven aan een jurkje? Maar het is wel een leuk jurkje. En ik kan hem nog aan met kerst, oud & nieuw en zelfs naar een bruiloft. En vervolgens gooi ik het veel te dure jurkje in mijn online winkelmandje. Snel reken ik af en hoop ik dat het jurkje volgende week op tijd binnen is.

Ik zucht, steun, huf en puf een paar minuten, terwijl ik doelloos voor me uit aan het staren ben. Ik ben  zo geïrriteerd dat het jurkje mij niet past. Spontaan besluit ik al mijn plannen van die dag om te gooien en de stad in te gaan. Wie weet kan ik daar wel een leuk jurkje vinden voor dat fatsige lichaam van mij – _ – . Zwaar gefrustreerd gooi ik wat zooi in mijn tas, pak ik mijn autosleutels en loop ik het huis uit. Ik hoor mijn vriend nog net verbaasd roepen: ‘Veel plezier in de stad lieverd!’.

‘Ja, doei’, roep ik terug en ik stamp vervolgens de portiek uit. Ik stap mijn auto in en rijd nog net niet met piepende banden de straat uit.

In mijn ‘move bitch, get out of my way’ mood cross ik vervolgens de stad in. Helaas staan er twee idiote studenten op de invalidenparkeerplek met een aanhangwagen achter hun auto. Really? Stelletje lambekken… Ik stop naast hun auto, doe mijn raampje naar beneden en vraag op een zo vriendelijk mogelijke waarom ze daar staan. ‘Wij wachten even op onze vrienden die bij de Aldi boodschappen aan het doen zijn’, zegt 1 van de twee. ‘Gaat dat nog lang duren dan, want je staat op een invalidenparkeerplek?’, vraag ik. ‘Ehm..ik denk zo 10 – 15 minuten’, zegt dezelfde jongen vervolgens weer. Ik rol met mijn ogen, doe mijn raampje weer omhoog, geef de jongens nog even een zwaar arrogante, maar vooral chagrijnige blik en rijd verder. Gelukkig kan ik iets verderop, zonder al te veel moeite parkeren. Fijn.

Eenmaal in de stad banjer ik winkel in, winkel uit. Uiteindelijk ben ik 3 uren bezig en kom ik met lege handen terug bij mijn auto. Ik start mijn auto, doe mijn lampen aan, gooi mijn gordel om en race weer naar huis.

Eenmaal thuis aangekomen zie ik dat mijn vriend gekookt heeft. Ik schuif aan tafel, terwijl mijn vriend vraagt of het gelukt is in de stad. Zodra hij mijn gezicht ziet, weet hij het antwoordt daarop al. ‘Nee, dus’, zegt hij. ‘Hoeveel aardappelen wil jij?’, vraagt hij vervolgens. ‘Niet teveel, want ik ben veel te dik’, mopper ik. ‘Ik zie dat je alweer in een betere bui bent’, merkt mijn altijd zo opmerkzame vriend handig op. ‘Nee’, zeg ik. ‘Ik baal. Alles in de stad was of te klein (story of my life), te groot of gewoon te lelijk. Niks staat mij meer leuk’, zeg ik met een sip gezicht. ‘Maar lieverd, jij bent de mooiste vrouw van de wereld! Dus dat zal wel meevallen’, zegt mijn vriend. Ik kijk hem aan en glimlach. Altijd fijn om zo thuis te komen.

Zaterdag:

Ik blijf balen van mijn lichaam. Ik baal, baal, baal, baal van mijn opgeblazen buik. Ik heb zin om de hele dag in bed te blijven liggen en nooit meer te eten. Ik barst in janken uit bij mijn vriend, omdat ik mij zo oprecht onprettig voel in mijn eigen lichaam. ‘Ik doe zo mijn best met fitness en ik word alleen maar zwaarder’, zeg ik half jankend. ‘Ach meisje toch, je bent prachtig lieverd, precies zoals je bent. En het komt allemaal goed. Je bent hartstikke goed bezig, alleen het gaat gewoon niet zo snel als jij zou willen’, zegt mijn vriend tegen mij tussen alle jank buien door. En na een goede huil bui sta ik op en ga ik verder met mijn dag.

Zondag:

Op zondag ben ik aan het einde van de dag 1 yogamat en 3 workout apps rijker.

***

Zo, dat was wel zo een beetje mijn weekend. Niet mijn mentaal sterkste weekend, kan ik je vertellen. Maar dat zal je wellicht al wel gemerkt hebben ;-).


Hoe was jouw weekend? Heb jij nog iets leuks gedaan? Vertel het mij in een berichtje, want dat maakt mijn dag altijd weer leuker!

Bedankt voor het lezen!

Liefs, Peggy.

2 comments

  1. Jo

    Haha Peg, weer een heerlijke eerlijke blog. Ondanks je baalweekend heb ik van je blog genoten. Ik kan zo’n baalweekend/week goed begrijpen. Luister maar goed naast je mannetje pretty girl. 😊 Kisses

    Beantwoorden

    1. MLLBU - MyLittleLifeBubble

      Oohw lief van je meis! Ben blij dat je het leuk vond om te lezen :-). Moest vandaag nog aan je denken, want ik was vlakbij je werk. Maar gelukkig zie ik je zondag! Daar heb ik alvast zin in! xx Peggy

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: