Hartpatiënt

Hartpatiënt | Mijn medische geschiedenis.

In dit artikel vertel ik in het kort over mijn medische geschiedenis als hartpatiënt en vertel ik je iets meer over de aanloop naar mijn meest recente openhartoperatie. Benieuwd?

Hartpatiënt

Mijn medische geschiedenis:

Zoals je vast wel begrepen hebt, ben ik een hartpatiënt met een aangeboren hart-longafwijking. In het verleden ben ik daar dan ook vaak aan geopereerd. Vanaf 1998 heb ik geen openhartoperaties meer gehad en heb ik gelukkig een vrij ‘normaal’ leven kunnen leiden.

Afstuderen en werken:

In februari 2011 ben ik dan ook afgestudeerd van de opleiding HBO-Rechten, waarmee ik een bachelor degree in Rechten heb behaald. Omdat mijn studiefinanciering zou stoppen en het vinden van een baan onmogelijk was, ben ik in juli 2011 voor de gemeente Assen gaan werken. Ik werkte op de afdeling KCC,  het callcenter van de gemeente Assen. Niet de meest ideale baan maar ik ik kon er (net) mijn vaste lasten van betalen. En helaas lagen de banen toentertijd niet voor het oprapen. En na 3 maanden werken sloeg het ‘noodlot’ toe…….

Mijn eerste longontsteking:

In november 2011 kreeg ik, na weken gehoest te hebben, een longontsteking. Het begon met bloed ophoesten op mijn werk en ook ‘s nachts hoestte ik een bodempje (van een glas) bloed op. Toen werd het toch echt wel tijd om naar de huisarts te gaan. Toen ik bij de huisarts kwam waren mijn klachten nog niet uitgemond in een longontsteking, maar had ik geïrriteerde luchtwegen. Na mijn huisarts bezoek ben ik op bed gaan liggen, en nog geen 30 minuten later deed het ademhalen heel veel pijn. Gelukkig was mijn moeder nog bij mij thuis en heeft zij vervolgens direct de huisarts gebeld. Ik heb overleg gehad met de huisarts en zij stuurde mij vervolgens naar de SEH.

Spoedeisende hulp:

Eenmaal aangekomen moest ik mij melden bij de balie en uiteindelijk bleek dat er iets mis was met mijn longen. Aangezien ik in principe een hartpatiënt ben, had ik het idee dat men in het UMCG niet echt raadt wist met mij. Ik had het idee dat de longartsen die naar mijn longen luisterden, niet echt begrepen wat mijn klachten waren, en teveel bezig waren met mijn hartafwijking. Terwijl mijn klachten, daar nu niet vandaan kwamen. Vervolgens kwam er een cardioloog die naar mijn longen ging luisteren. Hij plaatste zijn stethoscoop op mijn rug, exact op de plek waar het pijn deed. ‘Eindelijk, iemand die het snapt!’ dacht ik. Ondertussen was ik op een afdeling geplaatst, waar allemaal longpatiënten lagen. Nadat de cardioloog bij mij was geweest, werd besloten dat ik toch op een cardio afdeling geplaatst zou worden, aangezien ik van origine hartpatiënt was.

Twee weken ziekenhuisopname:

Al met al heb ik ongeveer twee weken in het ziekenhuis gelegen. Ik kreeg een zware antibioticakuur, die helaas pas na 5 dagen aansloeg. Na de longontsteking bleek dat mijn saturatiegehalte iets lager was geworden. Ik mocht naar huis, maar dan wel met zuurstof. Hier baalde ik in eerste instantie enorm van, want het betekende een achteruitgang van mijn gezondheid. En ik was echt niet van plan, om de hele dagen met zuurstof op te gaan lopen! Nou ja, ik moest er even kort om huilen, en daarna had ik het maar te accepteren. En ik mocht in ieder geval weer naar huis.  Nu heb ik thuis een aantal draagbare flessen met zuurstof staan en een machine waaruit zuurstof komt. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik zelden zuurstof gebruik. Het zou wel beter voor mij zijn, om vaker aan de zuurstof te gaan. Maar goed, wellicht is dit mijn vorm van een zekere ontkenning.

Een nieuwe openhartoperatie:

Vervolgens kwam ik ergens in januari 2012 (denk ik) voor controle bij de cardioloog. Zij was natuurlijk op de hoogte van de stand van zaken en zij kwam met het volgende voorstel. Zij wou graag laten uitzoeken of de laatste operatie van 1998, die toen niet gelukt was, nog een keer uitgevoerd kon worden. Immers, dit zou mijn kwaliteit van het leven kunnen verbeteren. Ik zou dan wat meer een leven kunnen leiden, als ieder andere 26-jarige.

Dus zo gezegd zo gedaan. De chirurgen, die deze operatie al eerder hadden uitgevoerd, waren bereid om dezelfde operatie nogmaals uit te voeren. Ik was nu immers volwassen en uitgegroeid (dat was ik op mijn 16e ook al, maar goed :-P),waardoor de kans van slagen daarmee iets groter zou moeten zijn. Hoe dit proces verder is verlopen zal ik in een ander artikel behandelen, anders wordt dit wel een heel lang blogpost!

Onterecht ontslagen:

En wat het werk betreft? Helaas ben ik niet echt meer aan het werk kunnen gaan, na de longontsteking. De longontsteking was zeer zwaar voor mijn lichaam en de bedrijfsarts was dan ook erg voorzichtig met mij. Ik werkte via een detacheringsbureau, waarmee ik een jaarovereenkomst was overeengekomen. Vervolgens heeft dit detacheringsbureau mij onterecht ontslagen, wegens ziekte, wat natuurlijk belachelijk is en waarmee zij totaal NIET in hun recht stonden. Vervolgens heb ik dit onrechtmatig ontslag aangevochten en uiteindelijk ben ik tot juli 2012 gewoon doorbetaald! Zoals het hoort! Kansloze mensen, daar bij dat detacheringsbureau. Ook daar zou ik een heel artikel aan kunnen wijden, haha.


Voor nu, bedankt voor je tijd en voor het lezen! En als je vragen hebt, stel deze dan gerust!

peggyst

 

 

 

Voor meer soort gelijke artikelen, bekijk mijn medische pagina.

3 comments

  1. Mijn openhartoperatie 24 mei 2012.

    […] ik al eerder heb verteld in dit artikel, heb ik een periode van 14 jaren gehad waarin ik niet geopereerd ben. Hier kwam in mei 2012 echter […]

    Beantwoorden

  2. frankalserda

    Ha Peggy, goed initiatief dit blog en wat schrijf je het helder op, ga het zeker volgen! 🙂

    Beantwoorden

    1. mylittlelifebubble

      Hee Frank, fijn dat mijn verhaal helder is overgekomen. Dat was nog best een uitdaging, kan ik je vertellen. Bedankt voor je reactie! En ik hoop dat je het leuk blijft vinden! Liefs, Peggy.:-)

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: