Goodbye 2016 & Welcome 2017

Goodbye 2016 & Welcome 2017.

Met 2016 in onze achteruitkijkspiegel, is 2017 inmiddels in ons blikveld verschenen. Omdat ik toch graag af en toe een blik naar achteren werp, deel ik vandaag mijn jaar 2016 in een notendop met je en mijn nieuwe plannen voor 2017.

Goodbye 2016 & Welcome 2017:

2016:

Het jaar 2016 is er een waar ik met een tevreden en contente glimlach op terug kan kijken. Waar eerdere jaren mijn glimlach vaak ver te zoeken was, kon ik deze in 2016 gelukkig weer wat vaker verwelkomen.

Het jaar 2016 was het jaar van de adempauze voor mij. En tegelijkertijd het jaar waarin ik van de ene kant naar de andere kant van het spectrum ben gegooid. Van het niet zwanger kunnen worden, naar het wel zwanger kunnen worden. Gelukkig was dit dan ook meteen de moeilijkste periode die laif laif en ik hebben moeten doorstaan in het afgelopen jaar. En ook daar zijn wij weer heelhuids doorheen gekomen.

En zoals ik eerder aangaf,  was het in 2016 tijd voor een welverdiende adempauze. Het eindeloos vechten voor en tegen mijn eigen lichaam en gezondheid kon even op pauze worden gezet, waardoor er weer ruimte ontstond.

Ruimte om te constateren dat er zich in de afgelopen 5 jaren een aantal brokstukken om mij heen hadden verzameld. Brokstukken waarvan ik mij niet eerder bewust was. Het label ‘volledig arbeidsongeschikt’ had  mentaal een litteken achter gelaten en pas eind 2016 kwam ik daarachter. Wie was ik eigenlijk nu ik niet kon werken en hoe kon ik mijn toekomstdromen nog waar zien te maken?

Het jaar 2016 is het jaar geweest waarin ik eindelijk eens de tijd heb genomen om mijn mentale gezondheid onder de loep te nemen. De weg naar herstel begint altijd bij de constatering dat er iets stuk is. Eind 2016 ben ik er door therapie achter gekomen dat hetgeen ik het meest naar verlang is het van toegevoegde waarde kunnen zijn in de maatschappij. En door de jaren heen was ik vergeten waar ik mij altijd voor hard heb willen maken, namelijk het belang van het kind. Als ik ergens met passie  over kan praten, dan is het wel over het beschermen van kinderen. Ik kwam erachter dat ik dit helaas compleet uit het oog verloren was.

Ik dacht dat ik hunkerde naar succes, maar dat was niet zo. Tijdens een van mijn therapiesessies kwam ik erachter dat ik  eigenlijk hunkerde naar een manier om mijn intense passie te kunnen vervullen. En zo heb ik op een avond besloten dat ik als vrijwilliger aan de slag wil bij een stichting die zich inzet voor het belang van kinderen. Al is het maar voor 2 uurtjes per week en ook al zal het mij enorm veel energie kosten, ik weet zeker dat dit mij ook een heleboel energie en vooral genoegdoening zal geven.

2017

In 2017 wil ik mij met name focussen op mijn zelfbeeld. Ik wil en moet af van mijn minderwaardigheidsgevoel. Alleen het feit dat ik geen baan heb, maakt mij niet minder slim of minderwaardig ten opzichte van degene die wel een baan hebben. Ja, ik mag misschien dan wel niet werken, maar ik heb een hoop over mij heen gekregen in de afgelopen jaren en ondanks dat alles sta ik er toch nog. En dàt is iets waar ik wel wat trotser op mag zijn.

Ik denk dat het voor mij belangrijk is om mijn eigenwaarde los te kunnen koppelen van mijn prestaties. Dus niet langer bijvoorbeeld: ‘Ik ben goed bezig omdat ik promotie heb gekregen op mijn werk’. Maar meer: ‘Ik ben goed’. Immers, als ik mij alleen door mijn prestaties en werk goed over mijzelf kan voelen, dan zou dat betekenen dat ik zonder dat niks meer voorstel. En dat kan geen gezond zelfbeeld opleveren.

Maar waar ik mij in 2017 met name op wil richten is om tegen zoveel mogelijk kansen en mogelijkheden ‘JA’ te zeggen. Ik wil niet langer uit een minderwaardigheidsgevoel of angst en/of onzekerheid kansen uit de weg gaan.

En wat betreft de rest van het jaar. Ach, dat zien we gaandeweg wel weer. Ik ga in ieder geval positief, (mentaal) sterk en strijdbaar 2017 in.

***

Wil je meer persoonlijke artikelen lezen? Dat kan, door hier te klikken.


Ik hoop dat jij ook met een goed gevoel op 2016 kan terug kijken. En mocht je een rot jaar achter de rug hebben, dan kun je maar beter denken: ‘What doesn’t kill me, only makes me stronger’.

En laten we voor nu vooral een jaar vol nieuwe kansen met een opgeheven hoofd tegemoet gaan!

Bedankt voor het lezen.

peggyst

One comment

  1. Het leed dat therapie heet...of toch niet?

    […] 2016 vertelde ik in dit artikel al dat het tijd was om mijn ‘mentale gezondheid’ eens onder de loep te nemen. Met name […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: