second opinion

Een second opinion | Mijn ervaringen.

Ruim 2,5 jaren geleden ben ik begonnen met een second opinion traject, nadat ik in mijn toenmalige ziekenhuis (UMCG) eigenlijk zo goed als ‘uitbehandeld’ was. Een second opinion is een traject wat veel kan opleveren, maar waar jij als patiënt zijnde zowel fysiek als mentaal klaar voor moet zijn. En daarom deel ik vandaag mijn ervaringen met een second opinion met je. Ik zou zeggen, pak er een kop thee en een koekje bij, want het is een uitgebreid artikel.

De aanvraag – Na een mislukte operatie, althans een operatie waarbij de gevolgen niet zo positief waren als de chirurgen hadden verwacht, kwam het moment dat het UMCG niet langer wist hoe zij mij het beste konden behandelen. Het woord ‘uitbehandeld’ is nooit exact genoemd, maar daar kwam het eigenlijk wel op neer. En dat was niet de eerste keer in mijn leven dat het UMCG niet langer wist hoe ze mij konden behandelen.

Mijn moeder had het aanvragen van een second opinion al wel vaker geopperd bij mij, maar daar hadden wij tot dusver nog nooit verdere stappen in ondernomen. Met name omdat ik daar waarschijnlijk (mentaal) nog niet aan toe was. Tot het moment dus dat ik in het UMCG niet langer het idee had dat ik daar in de beste handen was. Niet vanwege de kwaliteit van het ziekenhuis en het personeel, maar omdat ik niet langer het idee had dat het UMCG het onderste uit de kan voor mij wou halen. En als 25-jarige had ik een ziekenhuis nodig dat mij meer kon bieden dan alleen maar ‘nee’.

Het traject van het aanvragen van een second opinion begon in mijn geval heel simpel en ik heb deze aangevraagd via mijn cardioloog. Ik gaf haar toestemming om mijn medische gegevens en dossiers door te sturen naar een andere cardioloog in een andere ziekenhuis, zodat deze mijn dossier geheel opnieuw kon bekijken. In mijn geval kon ik zelfs kiezen naar welke ziekenhuis ik zou willen gaan voor een second opinion. Mijn cardioloog gaf aan welke artsen en ziekenhuizen mij waarschijnlijk het beste zou kunnen helpen. Uiteindelijk koos ik voor het AMC, omdat er hier een arts werkzaam was die eerder een patiënt had behandeld, welke ook last had van fistels. Het feit dat de arts bekend was met het behandelen van fistels, gaf bij mij de doorslag en bood ook iets van hoop.

Het second opinion traject – Voor zover ik mij kan herinneren heeft het wel een aantal weken geduurd voordat het AMC ook daadwerkelijk contact met mij opnam. En persoonlijk vond ik deze adempauze wel prettig, want daardoor kon ik nadenken of ik mentaal enigszins voorbereiden een geheel nieuw medisch proces. Op een gegeven moment kreeg ik een oproep en heb ik kennis gemaakt met mijn nieuwe arts. Dat eerste gesprek was indrukwekkend, omdat er in een keer weer veel informatie e.d. op mij af kwam. Persoonlijk vond ik het ook heel gek om in een ander ziekenhuis te komen, met artsen die ik niet kende en alles voor mij nog onbekend was. En dat onbekende maakte dat ik het toch net iets spannender vond dan ik van tevoren had verwacht. Gelukkig bleek ik een ontzettende aardige arts te hebben in het AMC, welke met goede ideeën kwam. Hij was een welkome frisse wind in mijn chaotische medische reis, waardoor er weer ruimte ontstond voor een klein beetje hoop.

Inmiddels ben ik een paar operaties verder, waarvan een hoop ‘kijk operaties’ waren. Verder heb ik ook één operatie gehad waarbij hetgeen het UMCG gedaan had, weer grotendeels ongedaan gemaakt werd. En sindsdien ben ik enorm vooruit gegaan. Mijn saturatie ging weer iets omhoog, waardoor mijn leven weer wat ‘normaler’ werd. Langzaam aan merkte ik dat mijn conditie beter werd en dat ik door de operatie niet langer een extreem lage saturatie had. Het is werkelijk ongelofelijk hoe 1 ‘simpele’ operatie zoveel goeds teweeg heeft gebracht! Even voor de goede orde, ik heb nog steeds een lage saturatiegehalte (82% in rust), maar dit is ongeveer 10% hoger dan na de laatste operatie van het UMCG. En ondanks dat ik nog steeds niet op mijn oude saturatie niveau zit, kan ik mij hier tegenwoordig prima mee redden.

Mijn ervaringen – Nou wil ik in dit artikel niet alles van de afgelopen 2,5 jaren gaan herkauwen, want daar heb ik genoeg artikelen aan gewijd. En vandaag gaat het om mijn ervaringen en de tips die ik jou als lezer wil meegeven. Zoals je wel hebt kunnen opmerken ben ik erg positief over mijn second opinion. Maar ik ben mij er ook terdege van bewust dat een second opinion een lastige beslissing en een lang traject kan zijn. En daarom wil ik graag nog wat tips meegeven, indien jij voor een soort gelijke beslissing komt te staan.

Mijn tips  – 1. De eerste en de beste tip die ik je uit de grond van mijn hart wil meegeven is de volgende: Stap alleen in een second opinion traject wanneer jíj dit wilt en alleen wanneer jíj hier zowel fysiek als mentaal klaar voor bent. Het maakt niet uit hoe graag jouw omgeving zou willen dat er nog een andere arts naar jouw situatie kijkt. Uiteindelijk ben jij degene die behandelingen en onderzoeken opnieuw zal moeten ondergaan, niet jouw omgeving. En hoe crue het ook klinkt, dit zal je toch echt alleen moeten doen. Jouw partner, kinderen of ouders zijn niet degenen die alle vervelende prikken, behandelingen of operaties moeten ondergaan. Dat ben jij. En alleen jij voelt de pijn, de misselijkheid of wat dan ook. Besef dat goed en laat je  vooral niet overhaasten door de mensen in jouw omgeving. Maar geef ze tegelijkertijd ook de kans om jou te ondersteunen in deze beslissing en dit proces.

2. Mijn tweede tip is: Wees realistisch in jouw verwachtingen. Een second opinion kan weer hoop bieden. Hoop op genezing of in ieder geval verbetering van de huidige situatie. Echter het gevaar hiervan kan ook zijn dat jij als patiënt onrealistische verwachtingen hebt van het nieuwe ziekenhuis en de arts. Persoonlijk stond ik vrij neutraal, misschien zelfs sceptisch, in het second opinion traject en probeerde ik niet teveel hoop te koesteren. Juist omdat wanneer deze hoop niet vervult kon worden, mijn teleurstelling alleen maar groter geweest zou zijn.

3. Mijn derde tip is: Geef op tijd jouw grenzen aan. Een second opinion traject betekent vaak weer een heleboel onderzoeken e.d. En dat kan veel tijd en energie kosten, wat heel begrijpelijk is. Mijn tip is daarom dan ook om op tijd aan te geven, als jij bijvoorbeeld toe bent aan een korte pauze. Ik heb regelmatig aangegeven dat ik bijvoorbeeld tot het einde van het jaar even geen onderzoeken meer wou, omdat ik het wel even genoeg vond. Mijn arts had hier gelukkig alle begrip voor en hij wachtte dan rustig het moment af waarop ik weer aangaf dat ik verder wou met het second opinion traject.

4. Mijn vierde tip is: Blijf goed communiceren met jouw omgeving. Juist doordat een second opinion traject lang en zwaar kan zijn, is het belangrijk om mensen om je heen te hebben die je vertrouwt en die je kunnen ondersteunen. Geef aan wat je prettig vind en wat je nodig hebt en voel je vooral niet bezwaard tegenover jouw omgeving. Over het algemeen willen mensen je graag helpen, want hierdoor voelen zij zich (waarschijnlijk) ook minder hulpeloos. Zo moet ik bijvoorbeeld van Groningen naar Amsterdam reizen. En wanneer ik een operatie gehad heb, mag ik niet zelf terug rijden naar huis. Dus ik heb sowieso iemand nodig die mij terug naar huis rijd. Gelukkig heb ik een hele zorgzame vriend en moeder, die altijd met mij meegaan naar het ziekenhuis. En ondanks het feit dat ik heel vaak in het ziekenhuis gelegen heb, vind ik het nog steeds prettig om mijn vriend en moeder te zien als ik mij niet goed voel.

Tot slot – De voornaamste reden waarom ik zo blij ben met mijn second opinion, is omdat ik bij mijn nieuwe cardioloog oprecht het gevoel heb dat hij het onderste uit de kan wil halen voor en met mij. In tegenstelling tot het UMCG zoekt het AMC juist naar oplossingen, in plaats van alleen maar aan te geven dat ze niet weten hoe ze mij verder moeten behandelen. Deze nieuwe arts zet zich  voor 100% in voor mij en daar ben ik hem enorm dankbaar voor. Ook de communicatie met de cardioloog in het AMC verloopt goed en prettig, waardoor ik mij als patiënt zijnde alleen maar meer gehoord en gezien voel. Kortom, ik heb zeker geen spijt van mijn beslissing om een second opinion aan te vragen, juist omdat het mij meer gebracht heeft dan ik had durven hopen.


Goed, dat was mijn artikel over mijn ervaringen met een second opinion. Een lang en uitgebreid artikel, maar ik hoop dat je het leuk en wellicht behulpzaam vond om te lezen.

Bedankt voor je tijd!

peggyst

*Bron afbeelding & Bron afbeelding 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: