handicap

Een onzichtbare handicap

Sommige handicaps zijn vrij duidelijk zichtbaar en daardoor worden deze soms ook sneller serieus genomen, door bijvoorbeeld de maatschappij of instanties. Maar er zijn ook genoeg mensen met een onzichtbare handicap. Bij hun zou je op het eerste gezicht niet denken dat zij een handicap hebben. Ik ben een persoon met een onzichtbare handicap. En daar wil ik het vandaag graag over hebben.

Een onzichtbare handicap:

Op een dag:

Ik rijd de parkeerplaats op en ik zie dat er nog een gehandicaptenparkeerplaats vrij is. Ik parkeer mijn auto op deze plek en pak mijn invalidenparkeerkaart. Vervolgens stap ik in alle rust mijn auto uit. ‘Zo, denk ik, dat is een mooi dichtbij de ingang‘. Ik sluit mijn auto af en loop weg. Terwijl ik weg loop zie ik een vrouw verbaasd kijken dat ik mijn auto daar op die invalidenparkeerplek heb gezet. Ik kijk haar aan, irriteer mij aan het feit dat ze denkt dat ik niet het recht heb om daar te staan en loop door.

Een ander moment:

Ik bekijk mijn brief nogmaals om mezelf ervan te verzekeren dat ik om 11:00 uur een afspraak heb. Vervolgens loop ik naar de balie en geef aan dat ik om 11:00 uur een afspraak heb. Voor ik plaats neem in de wachtkamer, loop ik nog even snel naar het toilet. Wanneer ik mezelf in de spiegel bekijk, staart er een andere versie van mezelf terug. Ik heb geen make-up op, draag mijn bril en heb alleen een borstel door mijn haren gehaald. Dit allemaal om de buitenkant te laten matchen met de binnenkant. Ik loop het toilet uit en neem plaats in de wachtkamer. Nog geen 2 minuten later zie ik een lange slungelige meneer aan komen lopen. ‘Mevrouw T.?‘, hoor ik de meneer zeggen. ‘Ja’, roep ik en ik loop naar de meneer toe. Terwijl hij zich voorstelt, zie ik dat hij mij verbaasd opneemt. Wederom krijg ik het gevoel dat mijn buitenkant niet match met de binnenkant. Wederom krijg ik het gevoel dat ik moet bewijzen dat ik wel degelijk ernstig gehandicapt ben.

handicap

Nog een ander moment:

Terwijl ik in een kamer op de spoedeisende hulp lig, word ik aangesloten aan allerlei apparatuur. Er worden stickers op mijn borst gedrukt, een bloeddrukband wordt omgedaan en er wordt een saturatiemeter op mijn vinger geplaatst. Het apparaat begint te piepen. Ik zie de verpleegster kijken naar het scherm, terwijl deze een saturatie aangeeft van 78%. Ze kijkt verschrikt van het scherm naar mij en weer terug. Ondertussen vraagt ze aan mij of ik vaker zo een lage saturatie heb. Ik geef aan dat ik 78% niet heel laag vind en dat het eigenlijk best een goed percentage is. Verbaasd kijkt ze mij aan, terwijl ze zich waarschijnlijk afvraagt waarom ik er dan niet half dood bij lig. Vervolgens zegt ze dat het apparatuur ook niet altijd even betrouwbaar is. Wederom een opmerking waaruit blijkt dat mijn binnenkant niet klopt met mijn buitenkant. ‘Just because I don’t look sick, doesn’t mean I’m not sick’.

Begrijp mij niet verkeerd, ik ben altijd erg dankbaar geweest voor het feit dat mijn handicap niet zichtbaar is. Maar in de laatste jaren heb ik ook momenten gekend, waarbij dit mij wel enigszins heeft tegengewerkt. De moraal van dit verhaal is dat we met ons allen zouden moeten proberen om niet te snel te oordelen over mensen. We weten nooit wat voor verhaal er achter een persoon schuilt. Ik word bijvoorbeeld vaak als ‘lui’ bestempeld, wanneer ik voor de lift kies in plaats van de trap. Ook krijg ik vaak het gevoel dat mijn uiterlijk mij in de ogen van anderen ‘minder ziek’ maakt. Maar ik kies ervoor om er verzorgd uit te blijven zien. Ik kies ervoor om te blijven lachen in het leven. Dat wil niet zeggen dat ik mij die dag niet ontzettend moe voel. Of dat ik opeens minder ziek ben. Het wil alleen maar zeggen dat ik ervoor kies om door te zetten, niets meer en niets minder. Het feit dat een persoon er ‘gezond’ uit ziet, wil niet zeggen dat een persoon dat ook is.


Goed, dat was het weer voor vandaag. Ik hoop dat je dit artikel niet te zeurderig vindt, want dat is absoluut niet de bedoeling. Ik wil gewoon bewustheid creëren. Heb jij een onzichtbare handicap? En zo ja, ben je dan wel eens tegen soortgelijke vooroordelen aangelopen? 

Bedankt voor het lezen!

peggyst

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: