dankbaar

Dankbaar | Ik ben dankbaar voor (deel 1)

Nadat ik ongeveer 600 jaren niks meer geplaatst heb op mijn blog, leek het mij een goed idee om het nieuwe jaar met een ‘dankbaar’ artikel te beginnen. Dus vandaag wil ik graag de dingen met je delen, waar ik het afgelopen jaar dankbaar voor was en nog steeds ben.

Ik ben dankbaar voor:

1. Mijn moeder & Herman:

Mijn moeder & Herman zijn het duo waar ik altijd op terug kan vallen. Als het nou gaat om een verhuizing tot aan het doen van boodschappen voor mij, mijn moeder & Herman staan dag en nacht voor mij klaar. Helaas is het nieuwe jaar niet goed voor hun begonnen, nadat zij verschrikkelijk nieuws te horen hebben gekregen. Ik zal hier verder niet over in details spreken, in verband met hun privacy. Helaas blijkt door dit nieuws maar weer hoe fragiel het leven toch eigenlijk is. Dit nieuws heeft mij ook doen inzien, dat ik toch echt moet proberen meer op mijn eigen benen te moeten staan. Dit zodat ik hun niet meer altijd om hulp hoef te vragen en dat ik hun hopelijk af en toe te hulp kan schieten.

Mijn vader:

Dan heb ik mijn vader nog. Na jaren geen contact met hem te hebben gehad, heb ik nu ongeveer 10 jaren wel weer contact met mijn vader. Mijn vader is absoluut geen prater, maar is altijd in voor een gezellig kaart- of bordspelletje. Waarbij ik uiteraard altijd verlies van mijn pa en mijn vriend, aangezien ik nooit tactisch vooruit denk.

Nu ons contact weer hersteld is, ben ik dit zeker gaan waarderen. Juist ook omdat veel van mezelf terug zie in mijn vader.

2. Mijn lieve vriend:

7Ook mijn vriend is absoluut een persoon waar ik altijd op kan terugvallen. Hij is absoluut mijn steun en toeverlaat.

Ook al hebben wij het afgelopen jaar zeker onze uitdagingen gekend, zijn wij hier altijd weer uitgekomen. Het is ook niet niks al die ziekenhuis opnames, slecht nieuws gesprekken en second opinion onderzoeken en daarom ben ik er ook zo trots op dat wij hier samen sterker uit zijn gekomen.

In het tweede gedeelte van 2014 zijn we weer wat meer leuke dingen gaan doen met zijn tweeën. Van het samen lekker dansen op een bruiloft, een heerlijk middagje relaxen in een wellness centrum en zelfs samen op vakantie naar London, wij hebben dat toch maar mooi gedaan ondanks alle beperkingen! Hierdoor hebben we ook gemerkt hoe belangrijk het is om toch nog samen leuke dingen te blijven doen. En ons vooral niet meer zo te laten leiden door mijn beperkingen.

8

3. Mijn lieve vriendinnen:

Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet het type ben die ontzettend veel vriendinnen heeft. Nou heb ik hier ook niet de behoefte aan of de energie voor, dus dat scheelt. Maar de vriendinnen die ik wel heb, zijn er dan ook altijd voor mij. Van het op ziekenbezoek komen in het ziekenhuis, helpen met verven in mijn nieuwe woning, drankjes doen of het regelen van een auto zodat we naar een beauty event kunnen, mijn vriendinnen doen het.

Ook heeft een van mijn vriendinnen mij afgelopen jaar geleerd om vooral in het nu te leven. En om vooral leuke dingen te doen en jezelf niet teveel te laten beperken door je eigen ‘beperkingen’. Zo ben ik voor het eerst sinds jaren weer eens wezen stappen, ben ik naar een beauty event geweest en heb ik nog veel meer leuke dingen gedaan, samen met mijn vriendinnen. Gelukkig zijn zij ook altijd overal voor in, wat natuurlijk super gezellig is. Ik kan absoluut zeggen dat mijn lieve vriendinnetjes een ware toevoeging in mijn leven zijn.

4. Mijn familie:

Van beide kanten heb ik een vrij grote familie, maar helaas heb ik maar met vrij weinig familieleden ook echt goed contact. Mijn familie die mij het dichts bij staan zijn mijn tante en mijn nichten uit Rotterdam . Afgelopen jaar heb ik sinds jaren weer mijn beide nichten gezien en och wat vond ik dat toch gezellig! Ook al voelde ik mij op dat moment fysiek niet heel lekker, ik kreeg zoveel positieve energie van het feit dat mijn familie om mij heen was. Ik merkte dat ik dat toch eigenlijk altijd wel mis, maar aangezien veel familieleden in westen wonen of zelfs in het buitenland is het gewoon lastig om elkaar vaker te zien.

grote broer

Dan is er nog mijn lieve lieve neef Rodney. Och wat was ik dol op mijn neef! Helaas is hij alweer een aantal jaren overleden, na een huisbrand in Suriname. Het is inmiddels alweer jaren geleden dat hij en mijn opa in Nederland op vakantie waren, maar vanaf het moment dat we elkaar weer zagen was het alsof hij er altijd geweest was. Wat was ik blij! Ik had voor mijn gevoel een grote broer erbij.

Soms krijg ik nog steeds tranen in mijn ogen als ik aan mijn neef denk. Hoe leuk het leven nog wat geweest als hij er ook nog steeds deel van uit mocht maken. Maar helaas heeft dat niet zo mogen zijn. Ik weet zeker dat mijn neef ons allemaal nog in de gaten houdt vanuit de hemel. En ik weet dat wanneer mijn tijd is gekomen, hij op mij zal opwachten.

***


Uiteraard heb ik nog veel meer dingen in mijn leven om dankbaar voor te zijn. Dus ik zal hier binnenkort een vervolgartikel over schrijven.

Liefs, Peggy.

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: